کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۱۷۳

یارآمد و دست من آشفته گرفت وز من گله‌های گفته ناگفته گرفت زین دولت بیدار عجب ماندم نیک کو بخت بد مرا چنین خفته گرفت