واژه جو

وقبه

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

(وَ بَ یا بِ) [ ع. وقبة ] (اِ.)<BR>۱- مغاکی در کوه به اندازة یک قامت که آب در آن گرد آید.<BR>۲- روزنی بزرگ که پرتو آفتاب از آن آید.<BR>۳- یکی از اجزای دوات قلمدان.<br>

معنی وقبه | واژه جو