وقایه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(و ِ یَ) [ ع. وقایة ]<BR>۱- (مص م.) نگاهداری کردن. حفظ کسی از بدی و آفت.<BR>۲- (اِ.) روسری، سربند زنان.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(و ِ یَ) [ ع. وقایة ]<BR>۱- (مص م.) نگاهداری کردن. حفظ کسی از بدی و آفت.<BR>۲- (اِ.) روسری، سربند زنان.<br>