وقت

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

(وَ) [ ع. ] (اِ.) ۱- مقداری از زمان که برای امری فرض شده، هنگام، زمان. ج. اوقات. ۲- دوره، عصر. ۳- فرصت. ۴- نوبت. ۵- فصل. ؛ ~ گل نی کنایه از: وقتی که هرگز نخواهد آمد، هیچ وقت.

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

فرصت، مجال، مهلت زمان، گاه، موقع، میقات، هنگام دوره، روزگار، عصر، فصل، موسم