هلالی جغتایی | غزلیات | غزل شماره ۲۷۳

جلوه‌های قد دلجوی ترا بنده شوم نازکی‌های گل روی ترا بنده شوم بنده را با سر هر موی تو مهر دگرست بر سرت گردم و هر موی ترا بنده شوم غیر ازین چاره ندارم، پی دخل کویت که غلامان سر کوی ترا بنده شوم کمترین بنده هندوی ترا بنده بسیست بنده بنده هندوی ترا بنده شوم تو اگر بنده نوازی و وفا خوی کنی من هم از روی وفا خوی ترا بنده شوم بندگانیم و گدایان، بدعا خواسته‌ایم که گدایان دعا گوی ترا بنده شوم ماه عیدست، هلال خم ابروی کجاست؟ چون هلالی خم ابروی ترا بنده شوم