معقبات
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
معقبات . [ م ُ ع َق ْ ق ِ ] (ع ص، اِ) فرشتگان نوبت کننده در نگه داشتن مردمان . (زمخشری، یادداشت به خط مرحوم دهخدا). فرشتگان شب و روز که یک گروه بعد از گروه دیگر آید. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). فرشتگان شب و روز. (از اقرب الموارد) : له معقبات من بین یدیه و من خلفه یحفظونه من امراﷲ. (قرآن ١١/١٣). و بعد چون به بیت الشرف مدینه نزول افتادبه آستان بوس حضرت علیا و حظیره ٔ کبریاء... و محط رحل قدسیان و مهبط فردوسیان، مقصد ملایک معقبات ... رسید. (منشآت خاقانی چ محمد روشن ص ٥٤). ◄ تسبیح که پس از یکدیگر برآید. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ شتران سپس یکدیگر ایستاده بر حوض تا به نوبت آب خورند پس چون یکی آب خورد دیگری به مکانش درآید. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). شتران سپس یکدیگر ایستاده بر حوض تا به نوبت آب خورند. (ناظم الاطباء).