قصیمة

قصیمة. [ ق َ م َ ] (ع اِ) ریگ توده ای که غضا رویاند. (منتهی الارب ). رملة تنبت الغضا. (اقرب الموارد). ◄ جماعت درختان غضا قریب به یکدیگر. ج، قَصیم، قُصُم، قصائم . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ).

قصیمة. [ ق َ م َ ] (اِخ ) موضعی است . (منتهی الارب ). و اسودبن یعفر و بشربن ابی خازم در شعر خود از آن یاد کنند. (معجم البلدان ).