فراخ روزی

(~.) (ص مر.) کسی که رزق و روزی فراوان دارد.<br>

(~.) (ص مر.) کسی که رزق و روزی فراوان دارد.

فراخ روزی . [ ف َ ] (ص مرکب ) آن که رزقی فراوان و بسیار دارد. (یادداشت بخط مؤلف ) : ستوران فراخ روزی تر از مردم اند. (جامعالحکمتین ناصرخسرو ص ٢٠٦). - امثال : فراخ روزی را با قحطسال چه کار ؟ (امثال و حکم دهخدا).