عرتم

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

عرتم . [ ع َ ت َ ] (ع اِ) نوک بینی . (منتهی الارب ). مابین بینی و لب یا گوشه ٔ لب بالایین . (منتهی الارب ) (آنندراج ). عرتمة. رجوع به عرتمة شود.