واژه جو

عرتمة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

عرتمة. [ ع َ ت َ م َ ] (ع اِ) عرتم . (منتهی الارب ). نوک بینی یا مابین بینی و لب یا گوشه ٔ لب بالایین . (منتهی الارب ). ◄ یقال فعله علی عرتمته ؛ أی علی رغم أنفه . (منتهی الارب ).

معنی عرتمة | واژه جو