عرتبة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

عرتبة. [ ع َ ت َ ب َ ] (ع اِ) بینی یا نوک بینی یا گوشه ٔ لب بالایین یا جانب تیزی بینی . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (آنندراج ).