واژه جو

صائب تبریزی | دیوان اشعار | متفرقات | شماره ۳۴۳

/vâže/

گنجور؛ اشعار فارسی

چو دست خود به دعا می‌پرست بردارد به باغ گریه کنان تاک دست بردارد دعای صبح بناگوش بی‌اثر شده است دگر کسی به چه امید دست بردارد؟

معنی صائب تبریزی | دیوان اشعار | متفرقات | شماره ۳۴۳ | واژه جو