سنایی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۲۱۷

بادی که بیاوری به ما جان چو نفس ناری که دلم همی بسوزی به هوس آبی که به تو زنده توان بودن و بس خاکی که به تست بازگشت همه کس