خارکن/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهلغتنامه دهخدالغتنامه دهخدا(کَ)<BR>۱- (ص فا.) کسی که خار را از زمین میکند.<BR>۲- (اِ.) آهنگی در موسیقی قدیم.<br>واژه قبلی: خارکشواژه بعدی: خاریدن