تیر شهاب

تیر شهاب . [ رِ ش ِ / ش َ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) درخش هایی که به شب در آسمان از سویی به سویی شوند همچو تیر پران : دوش چو سلطان چرخ تافت به مغرب عنان گشت ز تیر شهاب روی هوا پرسنان . خاقانی . بود چو در درع ابر لمعه ٔ شمشیر برق بر زره کهکشان آتش تیر شهاب . سیف اسفرنگ . رجوع به شهاب شود.