ترثیة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ترثیة. [ ت َ ی َ ] (ع مص ) ستودن میت را و گریستن بر وی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). و رجوع به ترثی شود.