ترثین

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ترثین . [ ت َ ] (ع مص ) نیک باریدن باران و تر کردن زمین را. (منتهی الارب ) (آنندراج ). شدد للمبالغة. (منتهی الارب ).