ترثی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ترثی . [ ت َ رَث ْ ثی ] (ع مص ) ستودن میت را و گریستن بر وی . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از المنجد). رجوع به ترثیة شود.