فرهنگ‌ها حساب

معنی تاب | واژه جو

تاب

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

(اِ.) طنابی که دو سر آن را به درخت یا امثال آن ببندند و در میان آن بنشینند و در هوا به عقب و جلو روند.<br>

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

توان، توانایی، رمق، طاقت، قدرت، قوت، نا، وسع، یارا پیچ، جعد، چین، خمش، شکن، طره، کرس پرتو، تابش، روشنی، فروغ، نور

واژه قبلی: تا کردن واژه بعدی: تاب آوردن