تاب بردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تاب بردن . [ ب ُ دَ ] (مص مرکب ) برآمدن با کسی یا چیزی . مقاومت توانستن با کسی یا چیزی : با باز کجا تاب برد بچه ٔ فرفور؟ ابوشکور.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تاب بردن . [ ب ُ دَ ] (مص مرکب ) برآمدن با کسی یا چیزی . مقاومت توانستن با کسی یا چیزی : با باز کجا تاب برد بچه ٔ فرفور؟ ابوشکور.