واژه جو

گل چوان

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

گل چوان . [ گ ُ چ ُ ] (اِخ ) دهی است از دهستان سراجو بخش مرکزی شهرستان مراغه، واقع در ٢٧هزارگزی شمال خاوری مراغه و ٢٢٥٠٠گزی شمال خاوری راه ارابه رو مراغه به قره آغاج . هوای آن معتدل و دارای ٢٥٦ تن سکنه است . آب آن از چشمه سارها و محصول آن غلات، کرچک و نخود است . شغل اهالی زراعت و صنایع دستی جاجیم بافی است . راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).

معنی گل چوان | واژه جو