گرگاو

گرگاو. [ گ ُ ] (اِ) نوعی از پای افزار است که شاطران و پیاده روان پوشند و به گرگابی شهرت دارد. (برهان ) (جهانگیری ) (انجمن آرا) : کهنه گرگاو در برابر داشت کرد در پا و گرگ دو برداشت . جامی (از جهانگیری ). بجستجوی تو گردون چو عزم راه کند ز خام ثور کند پای ماه را گرگاو. شیخ آذری طوسی (از انجمن آرا).