گرگ پیکر

گرگ پیکر. [ گ ُ پ َ / پ ِ ک َ ] (ص مرکب ) گرگ منظر. ◄ درفشی که به هیأت گرگ باشد : یکی گرگ پیکر درفش از برش به ابر اندر آورده زرین سرش . فردوسی . به پیش اندرون گرگ پیکر یکی یکی ماه پیکر ز دور اندکی . فردوسی . ز تیغ دلیران هوا شد بنفش نه پیداست آن گرگ پیکر درفش . فردوسی .