گاوزبان
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(زَ) [ معر. ] (اِمر.) گیاهی است علفی و یکساله با برگهای منفرد و پوشیده از تارهای خشن. گلهای آن ابتدا قرمز مایل به بنفش ولی به تدریج به رنگ آبی زیبا درمی آیند. قسمت مورد استفادة این گیاه غالباً گل و گاهی هم سرشاخههای گل دار آن است. گل گاوزبان دارای اثر معرق و مدر و نرم کنند است و جهت رفع سرفه نیز مصرف میشود.<br>