گاوبنده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گاوبنده . [ ب َ دَ / دِ ] (ص مرکب، اِ مرکب ) بنده ٔ گاو. بکار برنده ٔ گاو. خربنده : فدادون، شتربانان وچوپانان و گاوبندگان و کشاورزان ... (منتهی الارب ).
گاوبنده . [ ب َ دِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان حومه ٔ بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه، واقع در ١٠٠٠٠گزی شمال کرمانشاه و ١٠٠٠گزی جنوب شوسه ٔ کردستان، کنار قره سو، دشت، سردسیر. دارای ٥٠٠ تن سکنه . آب آن از قره سو. محصول آنجا غلات و خیار دیمی، لبنیات . شغل اهالی زراعت و گله داری است . اتومبیل میتوان برد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).