کیوح

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

کیوح . [ ک ُ ] (ع اِ) ج ِ کاح و کیح . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ج ِ کیح . (ناظم الاطباء). رجوع به کاح و کیح شود.