کوه بالا

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

کوه بالا. (اِ مرکب ) به ارتفاع کوه . به بلندی کوه : ببخشید چندانش از گونه گون شده توده یک کوه بالافزون . اسدی .