کوه باش

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

کوه باش . (نف مرکب )که جای در کوه دارد. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا): قوعلة؛ عقاب کوه باش . (منتهی الارب، یادداشت ایضاً).