واژه جو

کوشله

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

کوشلة. [ ک َ ش َ ل َ ] (ع اِ) سر نره ٔ بزرگ . کوشالة. (منتهی الارب ) (آنندراج ). حشفه ٔ کلان . (ناظم الاطباء).

کوشله . [ ] (اِخ ) هشتمین از سلسله ٔ پوئن در چین به سال ٧٢٩ هَ . ق . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا) (طبقات سلاطین اسلام ص ١٩١).

معنی کوشله | واژه جو