واژه جو

کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۳۶۹

/vâže/

گنجور؛ اشعار فارسی

تیغ تو گیاهیست که مردم درود وز زخم زبان برو خطایی نرود در رنگ بسان برگ حنی آمد سبزست و بهر جا که رسد لعل شود

معنی کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۳۶۹ | واژه جو