واژه جو

کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۱۷۱

/vâže/

گنجور؛ اشعار فارسی

آن بت که جهان بغمزه مست گرفت زان پس که دلم بزلف چون شست گرفت بر دست گرفت باز تا جان شکرد این شیوه نگر که باز بر دست گرفت

معنی کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۱۷۱ | واژه جو