واژه جو

کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۱۱۷

/vâže/

گنجور؛ اشعار فارسی

این خشک گیا که زرد چون روی منست ریزنده و جای جای جون موی منست و ایت طاق پل شکسته و آب روان گویی که مثال چشم و ابروی منست

معنی کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۱۱۷ | واژه جو