چشتی

چشتی . [ چ َ ] (اِخ ) شهرت خواجه قطب الدین مودود است که پسر مهین خواجه یوسف بن محمدبن سمعان و از شیوخ متصوفه بوده و در سن ٢٦ سالگی پس از وفات پدر بجانشینی وی منصوب شده است . رجوع به تاریخ گزیده ج ١ ص ٧٧٢ و نفحات الانس چ توحیدی پور ص ٣٢٦ و حبیب السیر چ خیام ج ٢ ص ٣٢٠ و ٣٢٩ و رجوع به چشت شود.

چشتی . [ چ َ ] (اِخ ) شهرت خواجه ابواحمد ابدال است که سرآمد مشایخ چشت و پسر سلطان فرسنافه بوده است . رجوع به نفحات الانس چ توحیدی پور ص ٣٢٣ و حبیب السیر چ خیام ج ٢ ص ٣٠٥ شود.