چارگوش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چارگوش . (ص مرکب، اِ مرکب ) چهارگوش . چارگوشه ای .چهارضلعی . دارای چهارضلع. مربع. چارزاویه ای . دارای چهارزاویه . سطحی که اضلاع آن مساوی و زوایای آن عمود بر یکدیگر باشند. رجوع به چارگوشه و چهارگوشه شود.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی