پاانداز
/vâže/
لغتنامه دهخدا
( اَ ) (اِمر.)<BR>۱- فرشی که در ورودی درِ اتاق بیندازند.<BR>۲- آن چه که زیر پا بیندازند.<BR>۳- (عا.) دلال محبت.<BR>۴- آن چه که در پای عروس و داماد ریزند.<br>
فرهنگ فارسی معین
( اَ ) (اِمر.) ۱- فرشی که در ورودی درِ اتاق بیندازند. ۲- آن چه که زیر پا بیندازند. ۳- (عا.) دلال محبت. ۴- آن چه که در پای عروس و داماد ریزند.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پاانداز. [ اَ ] (ن مف مرکب، اِ مرکب ) فرشی که در سوی دَرِ ورود اطاق افکنند. ◄ آنچه در پای عروس یا داماد ریزند از زر یا جامه ها و جز آن . ◄ آنچه در گاه ورود عروس بخانه ٔ شوی در بیرون خانه از اسب و ملک پیش کشند. ◄ (نف مرکب ) قواد. زنی که بساط طرب و عیش و نوش آماده کند مردان و زنان ِ کامجوی را.
مترادف و متضاد واژهدان
فرش جاکش، دلالمحبت، دلاله، قواد، لحافکش
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی