وکاث

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

وکاث . [ وِ / وُ ] (ع اِ) ناشتاشکن که بامداد خورند. (منتهی الارب ) (آنندراج ). ما یستعجل به من الغداء. (اقرب الموارد).