ول کن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ول کن . [ وِ ک ُ ] (نف مرکب ) در تداول، ول کننده . رهاکننده . ◄ دست بردارنده . - ول کن معامله نبودن ؛ در تداول، اصرار و ابرام و پافشاری و سماجت در کار یا در دعوا و معرکه کردن . دنباله ٔ کاری را رها نکردن . (لغات عامیانه ٔ جمال زاده ).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی