هلالی جغتایی | غزلیات | غزل شماره ۲۶۲

بهار میرسد، اما بهار را چه کنم؟ چو نیست گلرخ من، لاله زار را چه کنم؟ باختیار توانم که: راز نگشایم فغان و ناله بی‌اختیار را چه کنم؟ اگر چه روی تو خورشیدوار جلوه نماست سیاه رویی شبهای تار را چه کنم؟ قرار عاشق بیدل بصبر باشد و بس چو صبر نیست دل بی‌قرار را چه کنم؟ گرفتم این که: شب از می‌دمی بیاسایم علی الصباح بلای حمار را چه کنم؟ هلالی، این همه غم را توان کشید، ولی غم غریبی و هجران یار را چه کنم؟