هفت هشت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هفت هشت . [ هََ هََ ] (اِ مرکب ) کنایه از گفتار خصومت آمیز. (غیاث ). رجوع به هفت وهشت شود. ◄ (عدد مرکب، ص مرکب، اِ مرکب ) عدد تقریبی است : گفتم ز هفت دایره این هفت هشت میل گفتا ز هفت سایره این هفت هشت اثر؟ ناصرخسرو.