هفت سبع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هفت سبع. [هََ س ُ ] (اِخ ) مراد از هفت حصه ٔ قرآن مجید که آن را هفت منزل گویند به جهت آنکه قاریان سلف در یک هفته ختم قرآن مجید مقرر نموده اند... (غیاث ) : انگار که هفت سبع خواندی یا هفت هزار سال ماندی . نظامی . زین سحر سحرگهی که دانم مجموعه ٔ هفت سبع خوانم . نظامی . اگر خود هفت سبع از بر بخوانی چو آشفتی الف باتا ندانی . سعدی .