نمازگه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نمازگه . [ ن َ گ َه ْ ] (اِ مرکب ) نمازگاه . مصلی : زمین نمازگهی شد که بینی از بر او همه جهان به نماز خدا و استغفار. اسدی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نمازگه . [ ن َ گ َه ْ ] (اِ مرکب ) نمازگاه . مصلی : زمین نمازگهی شد که بینی از بر او همه جهان به نماز خدا و استغفار. اسدی .