ناگرویده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ناگرویده . [ گ ِ رَ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) کافر. منکر. (ناظم الاطباء). کسی که ایمان نیارد، یعنی کافر. (آنندراج ). ناگرونده . ◄ نافرمان . سرکش . ◄ آنکه اعتماد نمی کند. (ناظم الاطباء).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی