ناخوش گوار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ناخوش گوار. [ خوَش ْ / خُش ْ گ ُ ] (ص مرکب ) هرغذای عسیرالهضم که دیر تحلیل رود و گوارا نباشد. (ناظم الاطباء). ◄ بی مزه . بی نمک . که موافق طبع نباشد. نادلچسب . که پسند خاطر نیفتد : با ملاحت کنده بودی نام کردندت ملیح هم بر آن نامی اگر بی ملحی و ناخوشگوار. سوزنی . ◄ ناگوار. مقابل خوشگوار. رجوع به خوشگوار شود : صد اقداح نوشین لطفش نیرزد به یک جرعه ٔ زهرناخوشگوارش . لطف اﷲ نیشابوری .