ناخوش کردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ناخوش کردن . [ خَش ْ یا خُش ْ ک َ دَ ] (مص مرکب ) ناگوار ساختن . تباه کردن : بکوشد ز بهر درم پنج و شش که ناخوش کند بر دلش روز خوش . فردوسی . مگر سیستان را پر آتش کنیم بر ایشان شب و روز ناخوش کنیم . فردوسی .