مکایده

(مُ یِ دَ یا دِ) [ ع. ] (مص ل.) بداندیشی.<br>

(مُ یِ دَ یا دِ) [ ع. ] (مص ل.) بداندیشی.

مکایده . [ م ُ ی َ دَ / ی ِ دِ ] (از ع، اِمص ) مکایدة. مکایدت : بر سبیل مکایده با پدر در نهان به خلیفه ٔ بغداد و به سلاطین و ملوک دیگر بلاد، کسان فرستاده است . (جهانگشای جوینی ). و رجوع به مکایدت و مکایدة شود.