مکایدت
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ یِ دَ) [ ع. مکایدة ] (مص ل.) مکر کردن، حیله کردن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ یِ دَ) [ ع. مکایده ] (مص ل.) مکر کردن، حیله کردن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مکایدت . [ م ُ ی َ / ی ِ دَ ] (از ع، اِمص ) مکایدة. مکر. حیله . خدعه . بدسگالی : و بر حق و حقیقت مکایدت و مجاهدت هر دو اطلاع تمام یافتم . (مرزبان نامه چ قزوینی ص ٢٥٤). و رجوع به مکایدة و مکایده شود.