مهردهان
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ. دَ) (ص مر.) روزه دار.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ. دَ) (ص مر.) روزه دار.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مهردهان . [ م ُ دَ ] (ص مرکب ) روزه دار. صایم . مهردهانان ؛ روزه داران . (برهان ). ◄ خاموش . ساکت . و رجوع به ترکیب مهر دهان ذیل مهر شود.