معقرب

(مُ عَ رَ) [ ع. ] (ص.) خمیده، کج.<br>

(مُ عَ رَ) [ ع. ] (ص.) خمیده، کج.

معقرب . [ م ُ ع َ رَ ] (ع ص ) کج . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ خمیده و منه صدغ معقرب، یعنی موی پیچه . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). برگشته . (از اقرب الموارد) : زخم عقرب نیستی بر جان من گر ورا زلف معقرب نیستی . دقیقی . دل در آن زلف معنبرچه نکوست مرغ در دام معقرب چه خوش است . خاقانی . ◄ انه لمعقرب الخلق ؛ یعنی او درشت و گرداندام و تواناست . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). درشت و فراهم آمده اندام . (از اقرب الموارد). ◄ مددکار قوی . (منتهی الارب ) (ازناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).

معقرب . [ م ُ ع َ رِ ] (ع ص ) مکان معقرب ؛ جای کژدم ناک . (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). و رجوع به ماده ٔ بعد شود.