معصال
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
معصال . [ م ِ ] (ع اِ) عصایی سرکج که بدان شاخه های درخت را گیرند. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ چوگان . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). چوگان . ج، معاصیل . (از اقرب الموارد).