معروف خطاط
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
معروف خطاط. [ م َ ف ِ خ َطْ طا ] (اِخ ) از خوشنویسان معروف عهد شاهرخ تیموری (٨٠٧-٨٥٠ هَ . ق .) است . در اوایل حال ملازم سلطان احمد جلایر بود و سپس به شیراز کوچ کرد و بعد از فتح شیراز به امر شاهرخ به هرات رفت و در کتابخانه ٔ شاهی به کتابت پرداخت . وی به سال ٨٣٠ هَ . ق . مورد اتهام واقع شد و در قلعه ای محبوس گردید. این مطلع از اوست : ز ترک چشم تو هر تیر غمزه کآمد راست درون سینه نشست آن چنانکه دل می خواست . (از رجال حبیب السیر صص ٨٧-٨٨).